Երեքշաբթի, 18. 06. 2024

spot_img

Արվեստագետներն առաջարկում են միությունները լուծարել, փոխարենը ստեղծել աջակցման ֆոնդեր

Դեկտեմբերի 8-ին Նովա Արտս պատկերասրահում տեղի ունեցավ VIVID Illustrations խորագրով ցուցահանդեսի բացման հանդիսավոր արարողությունը:

Ցուցահանդեսը նվիրված է 1988 թվականի դեկտեմբերի 7-ի ավերիչ երկրաշարժի զոհերի հիշատակին:

Ներկայացված են երեք նկարչի աշխատանքներ: Հարություն Հակոբյան, Մարիամ Պետրոսյան և Դավիթ Պետրոսյան: Ծնունդով գյումրեցի գեղանկարիչ Հարություն Հակոբյանի ստեղծագործական ուղին երկար ու հետաքրքիր է եղել: Անհատական ցուցահանդեսներ Հայաստանում և սահմաններից դուրս:

«Զարթոնք» օրաթերթի թղթակցի հետ զրույցում նկարիչը ներկայացրեց, որ պատկերասրահում ներկայացված են գրաֆիկայի ոճում արված աշխատանքները, որոնք տեղադրված են սև ու սպիտակ շրջանակների մեջ:

Հարություն Հակոբյանի հետ զրույցը հետաքրքիր ստացվեց` համեմված քաղաքական թեմաներով: Մեր զրուցակիցը նախ նշեց, որ պատկերասրահում մթնոլորտը տրամադրող է, հաճելի ու ճաշակով: Գեղանկարչի խոսքով` նման պատկերասրահների դերը արվեստի զարգացման, տարածման գործում չափազանց կարևոր է:

Նկարչի կարծիքով` արվեստի միությունները, որոնք գործում են Հայաստանում սովետական ժամանակներից, ապամոնտաժման ու թարմացման կարիք ունեն: Մեր զրուցակցի համոզմամբ` այդ միությունները արվեստագետներին ոչինչ չեն տալիս:

Փոխարենը նկարիչ Հարություն Հակոբյանը առաջարկում է ստեղծել ֆոնդեր, որոնք կաջակցեն արվեստագետներին: Այդ ֆոնդերը պետք է լինեն պետական աջակցության շրջանակում: Այնուամենայնիվ, արվեստագետի խոսքով, պետության կողմից աջակցություն սպասելը սխալ է: Ըստ նրա` պետությունը պետք է պատվիրակողի դերում լինի, ոչ թե աջակցողի:

«Այդ միությունների փոխարեն պետք է ֆոնդեր ստեղծվեն, որոնք կկատարեն պետության պատվերը արվեստի ոլորտում: Եվ պատվեր ասվածը բառի դրական իմաստով: Միայն շենք ու տարածք տրամադրելը քիչ է, ինչպես անում են միությունները: Պետք է այդ ֆոնդերի միջոցով հատկացվեն գումարներ, որոնք կուղղվեն արվեստի տարածմանը: Նույն այդ ցուցահանդեսներից հետո էլ, եթե պետությունը պատվիրակի ունենալ այդ նկարչի աշխատանքները որոշակի  հավաքածուում, այդ դեպքում արվեստի ոլորտի մարդիկ  կհամարեն, որ աջակցություն են ստանում: Այսինքն` ցուցահանդեսներում իրենց աշխատանքները նաև կկարողանան վաճառել»,- մանրամասնեց նկարիչը:

Վերջինս շեշտեց` պետք է ստեղծվեն մասնավորապես նկարիչների աջակցության ֆոնդեր: Նկարիչը նման առաջարկով նոր Կառավարությանը չի դիմել, չնայած հիմա ավելի է վստահում իշխանությանը, քան նախկինում: Նրա հետ համակարծիք է նաև արվեստագետ Դավիթ Պետրոսյանը, ում աշխատանքները ևս ցուցադրված են պատկերասրահում:  

Դավիթ Պետրոսյանը բառերի հարցում շռայլ չէ, ինչպես արվեստագետներից շատերը: Նկարների մասին խոսել չցանկացավ: Արվեստասերները իրենք կդիտեն ու կմեկնաբանեն, ասում է նա: Հարություն Հակոբյանի կինը` Մարիամ Պետրոսյանը, ևս արվեստի ոլորտից է: Երկրաշարժի զոհերի հիշատակին նվիրված ցուցահանդեսին   6 նկար է ներկայացրել: Հարցին`  ինչո՞վ է օգնում կամ խանգարում ամուսինների միևնույն մասնագիտություն ունենալը, Մարիամ Պետրոսյանը նշեց` շատ հարցերում նրանք իրար հասկանում են, ինչպես ոչ ոք: Ամուսինը` Հարություն Հակոբյանը միջամտելով ասաց` իր բախտը բերել է, որ իր կինը նկարչուհի է:

Իսկ ահա Դավիթ Պետրոսյանը, ում կինը ևս նկարչուհի է, կեսկատակ կեսլուրջ ասաց` վատ չէ, բայց մեկ-մեկ անտանելի է:

Նկարչուհի Մարիամ Պետրոսյանը խոսեց կարծրատիպերի մասին, որոնք կան արվեստում: «Շատերին թվում է, եթե մորուք պահեն, գունավոր հագուստ կրեն, դրանով նկարիչ են դառնում: Ոչ: Հագուստը բնավ կապ չունի: Մարդ կարող է մորուք չունենալ, գունավոր զգեստներ չհագնել, բայց լինել արվեստագետ: Դրանք կարծրատիպեր են, որոնք ստեղծվել են ժամանակի ընթացքում»,- նշեց նկարչուհին: Մարիամ Պետրոսյանը երկար ժամանակ չի նկարել: Վերջին մի քանի տարում է սկսել երկարատև դադարից հետո նկարել: Ըստ արվեստագետի` նկարելու ժամանակ ունեցած զգացողությունները ամենաարժեքավորն են, ամենակարևորը, որ կարող է ունենալ նկարիչը: Այսօրվա ցուցահանդեսը, կարելի է ասել, երկարատև ընդմիջումից հետո վերադարձ է դեպի արվեստ:

Նովա Արտս պատկերասրահում ցուցահանդեսը բաց կլինի մինչև դեկտեմբերի 21-ը:

ՔՐԻՍՏԻՆԱ ԱՂԱԼԱՐՅԱՆ

 

spot_img

ՆՄԱՆ ՆԻՒԹԵՐ

spot_img
spot_img

ՎԵՐՋԻՆ ՅԱՒԵԼՈՒՄՆԵՐ

spot_img

Զօրակցիր Զարթօնք Օրաթերթին