Կիրակի, 21. 07. 2024

spot_img

Հայ Կաթողիկէ Ս. Խաչ – Հարպոյեան Բարձրագոյն Վարժարանի Սրբոց Վարդանանց Զօրավարաց Տօնահանդէսը (լուսանկարներ)

Վեհ ու հաստատ քայլերով Հայ կաթողիկէ Ս. Խաչ – Հարպոյեան բարձրագոյն վարժարանի աշակետութիւնը Չորեքշաբթի, 27 Փետրուար 2019-ին ուղղուեցաւ դէպի Ս. Խաչ եկեղեցւոյ «Պետողլեան» սրահ՝ վերանորոգելու Վարդանանց կողմէ ժառանգուած «Հաւատքի ուխտ»-ը: 1568 տարի անցած է, սակայն վարժարանս իր տնօրէնութեամբ, անձնակազմով, աշակերտութեամբ եւ ծնողներով կը շարունակէ հաւատարիմ մնալ պապերուս հարթած ուղիին՝ բարձր պահելով Ս. Խաչը, որուն զօրութեամբ սերունդներ կը ծաղկին:

Լիբանանի, Հայաստանի եւ վարժարանիս քայլերգերէն ետք բացման խօսքը ընթերցեց տասներորդ դասարանէն Հրակ Տէրտէրեան, որ հրաւիրեց ներկաները խաչի ուժով դիմադրելու բոլոր մարտահրաւէրները եւ քաջաբար հաւատալու, որ խաւարը միշտ տեղի կու տայ լուսաբացին:

Յայտագիրը սկիզբ առաւ վարժարանիս նորաբողբոջ ծիլերու՝ մանկապարտէզի աշակերտներուն յատուկ ներկայացումով: Անոնց բերաններէն արտասանուած խօսքերը, արտասանութիւնը եւ երգը կը վերակենդանացնէին Վարդանի շունչն ու անմահ ոգին իւրաքանչիւր հայու մէջ:  Ա. դասարանէն երեք աշակերտներ «Սիրելի Քաջ Վարդան» արտասանութեամբ յարգեցին յիշատակը մեծ մարտիրոսին, ապա Գ. դասարանի աշակերտները միաձայն ու արիաբար արտասանեցին «Արի՛, հայեր»-ը:

Օրուան պատգամը ներկայացուց Զմմառու Երանելի Իգնատիոս Մալոյեան եւ Սուրբ Միքայէլ զոյգ ընծայարաններու փոխտեսուչ Գերապատիւ հայր Տիգրան վրդ. Փիլիպոսեան: Ան խօսեցաւ հինգերորդ դարու Հայոց պատմութեան ամենադժուար ժամանակաշրջանին մասին, երբ Հայաստան բաժնուած էր երկու մեծ պետութիւններու՝ Պարսկաստանի եւ Բիւզանդիոնի միջեւ, սակայն, հակառակ բոլոր դժուարութիւններուն, ծագեցաւ լոյսը Հայ գիրերու գիւտին՝ յանձին Մեսրոպ Մաշտոցի: 451-ին պարսիկներու դէմ կանգնեցան Վարդանանք եւ ստիպեցին թշնամին ազատ ձգելու ազգս իր հաւատքին մէջ: Հայր Տիգրան շեշտը դրաւ, որ Աւարայրի ճակատամարտը առաջին մարտն էր, որ մղուած էր հաւատքի ու հայրենիքի համար, որուն մէջ մեծ դերակատարութիւն ունէր օրինակելի կղերական Ղեւոնդ Երէց: Վերջինս հայ հոգեւորականի այն տիպարն էր, որ խրախուսեց հայ ժողովուրդը դէմ դնելու բոլոր անոնց, որոնք մեզի մեր հաւատքէն հեռացնել կը փորձէին, առաւել եւս գօտեպնդեց զօրականները յօժարութեամբ ընդունելու նահատակութիւնը: Ան յիշեց նաեւ Ղեւոնդ Երէցի կերպարը վերստին մարմնացնող Ղեւոնդ Ալիշանն ու Խրիմեան Հայրիկը, որոնք ռահվիրաներն էին հայ ազատագրական շարժումին: Ղեւոնդեանց շունչով տոգորուած էր նաեւ Աբրահամ Ա. Արծիւեան կաթողիկոս-պատրիարքը, որ հիմնած է Զմմառու Պատրիարքական կղերի միաբանութիւնը՝ սփիւռքի մէջ տարածելու քրիստոնէութիւնը եւ հայ ոգին: Արդարեւ, բոլորին խնկելի յիշատակը տեղադրուած է Բուն բարեկենդանի նախորդող Հինգշաբթին, որպէսզի Վարդանանց եւ Ղեւոնդեանց շունչով թեւակոխենք Մեծ պահքի շրջանը առանց դժգոհելու:

Հայր Տիգրանի պատգամէն ետք, յայտագրի ընթացքին յատուկ բաժին գրաւեց Զ. դասարանի աշակերտ Սթիւ Տեմիրճեանի արտասանած «Քաջն Վարդանի ճառը»: Ապա Ե. եւ Զ. դասարաններէն խումբ մը աշակերտներ երգեցին «Իմ հայրենեաց հոգի Վարդան» եւ «Աւարայրի դաշտը» զոյգ երգերը: Յայտագրին մէջ իւրայատուկ տեղ գրաւեցին Դ. եւ Զ. դասարաններու յաղթական պարերը «Հայաստան ջան» եւ «Հայ ենք մենք» զոյգ երգերու ընկերակցութեամբ:

Աւարտին բեմ բարձրացաւ վարժարանիս տնօրէն Գերապատիւ հայր Գրիգոր վրդ. Պատիշահ՝ փակման խօսքը կատարելու պահպանիչով:

Լրատու Հայ Կաթողիկէ Ս. Խաչ – Հարպոյեան Բարձրագոյն Վարժարանի

 

spot_img

ՆՄԱՆ ՆԻՒԹԵՐ

spot_img
spot_img

ՎԵՐՋԻՆ ՅԱՒԵԼՈՒՄՆԵՐ

spot_img

Զօրակցիր Զարթօնք Օրաթերթին