Հինգշաբթի, 25. 07. 2024

spot_img

Պէյրութի Վահան Թէքէեան Վարժարանի Մանկապարտէզի Ամավերջի Հանդէս Եւ Վկայականներու Բաշխում

Ինը ամիս յարատեւ դասերէ, խաղերէ, աշխատանքներէ եւ կրթական ծրագիրի ամբողջացումէն ետք ահա հասաւ օրը, որ մանկապարտէզի փոքրիկները ցտեսութիւն մաղթեն իրենց դասընկերներուն ու դասարաններուն՝ ներկայացնելով տրամախօսութիւն, երգեր ու պարեր։

Հետեւաբար, Կիրակի, 10 Յունիս 2018-ին՝ կ․ա․ ժամը 10։30-ին, հրաւիրուած էին թանկագին ծնողներն ու հարազատները։ Իրենց ներկայութեամբ հանդիսութիւնը պատուեցին ԹՄՄ-ի հիմնադիրներու  մարմինի ատենապետ ընկեր Յակոբ Գասարճեան եւ անդամներ, ՌԱԿ Լիբանանի վարչութեան ատենապետ տոքթ. Աւետիս Տագէսեան եւ անդամներ, վարժարանիս հոգաբարձութեան ատենապետ տոքթ․ Յովիկ Վարդանեան եւ անդամներ, ծնողաց յանձնախումբի տիկիններ, սանուց միութեան ատենապետ եւ անդամներ։

Բեմին վարագոյրը բացուեցաւ, ուր փոքրիկները ծաղիկներու նման գոյնզգոյն տարազներով  կանգնած երգեցին Լիբանանի եւ Հայաստանի քայլերգերը՝ ընկերակցութեանբ դաշնակի վրայ երգի ուսուցիչ Պրն․Արեգ Տաղլեանի։

Բացման խօսքը կատարեց մանկապարտիզպանուհի Տիկ․ Վերա Հաննա,  ուր բարի գալուստ մաղթեց ներկաներուն եւ յայտնեց, թէ փոքրիկները պիտի ներկայացնեն Յովհաննէս Թումանեանի «Ամենալաւ Տունը»՝ ցոյց տալով, որ հայրենիքը անփոխարինելի է։ Ան շնորհակալութիւն յայտնեց հոգաբարձութեան ու տնօրէնուհիին, որոնք ոչ մէկ ջանք կը խնայեն վարժարանս կանգուն պահելու եւ զայն ամենալաւը դարձնելու։

Յայտագիրը ընթացք առաւ տրամախօսութեամբ, փոքրիկները իրենց անմեղ ձայներով, պարերով ու երգերով կարողացան օրուան պատգամը փոխանցել ներկաներուն, թէ ամենալաւ տունը միշտ ու միշտ կը մնայ հայ տունը եւ հայ ընտանիքը, որքան որ ալ գորշ ու հին ըլլայ անոր երդիկը։

Այնուհետեւ Բողբոջ դասարանի խումբ մը փոքրիկներ պարեցին «Իմ Անունը Հայաստան Է», իսկ միւս խումբը մանկամսուրին հետ ներկայացուցին լիբանանեան պար մը «عالعالي الدار»։ Ծաղիկ դասարանը պարեց «Hit The Road Jack» պարը եւ «Un, Dos, Tres» սպանական պար։ Կոկոն դասարանը ներկայացուց  հայկական ժողովրդական պար մը «Ես Եմ»։ Միասնաբար խմբերգեցին «Հայորդիք» եւ «Հայերէն Երգենք»։

Յայտագրի երկրորդ մասով վարժարանիս տնօրէնուհի Տիկ․ Կալինա Նաճարեան փոխանցեց կրթական խօսքը: Ան ըսաւ. «Այսօր յատկանշական օր մըն է, որովհետեւ վարժարանս,  յաջողութեամբ բոլորելով 67-րդ դպրոցական տարեշրջանը, անգամ մը եւս կը յաջողի հայու ոգիով ու շունչով դաստիարակել նորահաս սերունդը»։

Մանկապարտէզը կարեւոր այն կանթեղն է, որուն ճառագայթներուն տակ հայ մանուկը ոչ միայն գիտելիքներ կ’ամբարէ, այլ նաեւ կը թրծուի հայրենասիրութեամբ, կը դաստիարակուի լիարժէք հայաշունչ մտածելակերպով, ինչպէս նաեւ կը կազմուի ազգային նկարագրով  ու պատկանելիութեան ոգիով։

Ուրեմն ամավերջի հանդէսը կու գայ անգամ մը եւս ցուցաբերելու եւ հաղորդելու անվիճելի զգայնութիւն մը հանդէպ հայ դպրոցին, անոր անփոխարինելի առաքելութեան՝ իբրեւ անհրաժեշտ ազդակ հայակերտումի եւ մարդակերտումի անոր կրթադաստիարակչական բազմազան գործունէութեամբ։ Ուրեմն հարկ է նիւթապէս եւ բարոյապէս  սատարել հայ դպրոցին՝ ի խնդիր անոր գոյատեւման, բարգաւաճման եւ յառաջդիմութեան՝ կերտելու համար մարդ անհատը եւ վաղուան համար պատրաստելու գիտակից  սերունդներ։

Ան շնորհակալութիւն յայտնեց ԹՄՄ հիմնադիրներու մարմինին,  որոնք միշտ բարոյապէս եւ նիւթապէս թիկունք կը կանգնին վարժարանիս առաքելութեան եւ բարգաւաճման, հոգաբարձութեան՝ իրենց ցուցաբերած համագործակցական բարձր ոգիին համար, ինչպէս նաեւ ծնողներուն՝ իրենց ունեցած հաւատքին ու վստահութեան համար։ Իր խօսքի աւարտին ան մատնանշեց, որ անվերապահ աշխատանքով ու աննկուն կամքով պիտի շարունակենք մեր երթը՝ քայլ պահելով մերօրեայ պահանջներուն հետ։ Իր երախտագիտութիւնը յատնեց նաեւ ՌԱԿ Լիբանանի Շրջանային Վարչութեան, Գալուստ Կիւլպենկեան հիմնարկութեան, կրթասէր ազգայիններու, Մեծի Տանն Կիլիկիոյ կաթողիկոսութեան, Գարակէօզեան հաստատութեան, Պուրճ Համուտի քաղաքապետութեան, հայրենակցական զանազան միութիւններու  վարչութիւններուն, Լիբանանի Օգնութեան Խաչին, վարժարանիս ծնողաց յանձնախումբին եւ սանուց միութեան իրենց նուիրական ու անսակարկ  նիւթաբարոյական օժանդակութեան հանար։ Սրտանց շնորհաւորեց շրջանաւարտները ու անոնց ծնողները՝ մաղթելով նորանոր յաջողութիւններ եւ յարատեւութիւն ուսումնական եւ տնտեսական նոր մարտահրաւէրներու դիմաց։

Վերջապէս փոքրիկ շրջանաւարտները մուտք  գործեցին սրահէն ներս, իւրաքանչիւրը ճերմակ վարդ մը նուիրեց իր հօրը՝ շնորհաւորելով սիրելի հայրերու տօնը։ Անոնք իրենց սրտի խօսքը խումբով արտասանեցին արաբերէն «تحية للمدرسة», ապա անգլերէն «Here I Come» լեզուներով։ Իսկ հրաժեշտի խօսքը իւրաքանչիւր աշակերտ արտայայտեց հայերէն լեզուով։ Վերջապէս անոնք անհամբեր էին իրենց վկայականները ստանալու, հետեւաբար բեմ հրաւիրեցին վարժարանիս հոգաբարձութեան ատենապետ տոքթ․ Յովիկ Վարդանեանը եւ տնօրէնուհի Տիկ․ Կալինա Նաճարեանը, որպէսզի բաժնեն աշակերտներուն վկայականները։

Շրջանաւարտները այս յիշատակելի օրը  փակեցին վարժարանիս քայլերգով։

 

spot_img

ՆՄԱՆ ՆԻՒԹԵՐ

spot_img
spot_img

ՎԵՐՋԻՆ ՅԱՒԵԼՈՒՄՆԵՐ

spot_img

Զօրակցիր Զարթօնք Օրաթերթին