Շաբաթ, 22. 06. 2024

spot_img

Կացինին Կոթը Քեզմէ Շինուած Է…

*ՍԵՒԱԿ ՅԱԿՈԲԵԱՆ*

Սիրելի ընթերցող, երէկ իրիկուն հազիւ նստած էի սիւնակս գրելու, պատահմամբ հանդիպեցայ հայկական ասացուածքի մը, որ առիթ տուաւ ինծի պահ մը կանգ առնելով խորհրդածելու եւ ձեզի հետ բաժնելու զայն:

Ասացուածքը կ՛ըսէ. «Ծառը գանգատի գնաց Աստուծոյ մօտ կացինին մասին, որ զինք կը կտրէ: Աստուած անոր պատասխանեց՝ կացինին կոթը քեզմէ շինուած է»…:

Որքա՜ն ճիշդ: Մենք շատ յաճախ կը գանգատինք հարցերու եւ երեւոյթներու մասին՝ առանց անդրադառնալու, որ երբեմն անոնց գոյութեան բուն պատճառը մենք ենք: Կը գանգատինք նախագահէն, քաղաքապետէն, ատենապետէն կամ վարչականէն, առանց վայրկեան մը մտածելու, որ վերոյիշեալները  ո՞վ ընտրած է իրենց պաշտօնին վրայ…:

Կ՛ընտրենք միեւնոյն մարդիկը ու մեր իրավիճակին մէջ փոփոխութիւն կ՛ակնկալենք անոնցմէ…:

Կը գանգատինք ջուրի նեղութենէ, սակայն երբեմն մեր ակռաները լուալու համար ջուրը բաց կը ձգենք՝ սպառելով տակառ մը….:

Ելեկտրականութիւնը սուղ է կ՛ըսենք, մինչ օր ցերեկով ամբողջ տունը կը լուսաւորենք, նաեւ լոյսերը չենք մարեր՝ երբ տուեալ սենեակէ մը կամ ընդհանրապէս տունէն ելլենք…:

Շարքը երկար է սիրելի ընթերցող, մինչ հարցը շատ պարզ: Մեզի կոտրտող կացինին կոթը մենք ենք, որ տրամադրած ենք անոր: Եթէ դադրինք զայն ընելէ, չենք կտրտուիր…:

Այսօրուայ համար այսքան:

Վաղը կը տեսնուինք:

 

spot_img

ՆՄԱՆ ՆԻՒԹԵՐ

spot_img
spot_img

ՎԵՐՋԻՆ ՅԱՒԵԼՈՒՄՆԵՐ

spot_img

Զօրակցիր Զարթօնք Օրաթերթին