Հայաստանի վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի կողմէ սոցիալական ցանցերուն մէջ տեղադրուած յաճախակի գրառումները, որոնք ցոյց կու տան թէ ինչպէս ան ուտելով, փոխադրամիջոց նստելով կամ առօրեայ գործունէութիւններով կը զբաղի (տես Նիկոլ Փաշինյանի ֆէյսպուքիէ էջէն առնուած ներքեւի տեսերիզը), հաշուարկուած ժողովրդայնականական քաղաքական հաղորդակցութեան (populist political communication) մարտավարութեան մէկ երեսակն է եւ տեղեկատուական-կատարողական քաղաքականութիւն (media-performative politics), որ նախատեսուած է ներկայացնել զինք իբրեւ «ժողովուրդի մարդ» (man of the people), համաձայն հասարակայնութեան կապերու մասնագէտներու եւ քաղաքական վերլուծաբաններու։
Այս գրառումներուն եւ տեսերիզներու հրապարակումին հիմնական պատճառները կը ներառեն.
• Ժողովրդայնական հաղորդակցութիւն եւ պատկերի կառավարում. գրառումները նախատեսուած են կամուրջ մը ստեղծելու կառավարութեան եւ հասարակութեան միջեւ՝ պարզեցնելով առաջնորդին կերպարը։ Ցոյց տալով զայն պարզ բաներ ուտելով (ինչպէս կարտոֆիլով կարկանդակներ կամ եգիպտացորեն) ոչ պաշտօնական պայմաններու մէջ, ռազմավարութիւնը նպատակ ունի հակադրել զինք աւանդական՝ ժողովուրդէն վեր դասուող եւ անկէ հեռու մնացող քաղաքական վերնախաւերուն հետ։
• Տեղեկատուական-կատարողական քաղաքականութիւն. այս արարքները յաճախ բեմադրուած են տեսողական ազդեցութեան եւ սոցիալական ցանցերուն մէջ, մեծ թիւով մարդկանց հասանելիութեան համար, նպատակ ունենալով՝ գերիշխել լուրերու շրջանառութեան վրայ եւ « ընտրողները վարակել լաւատեսութեամբ»։
• Ճգնաժամի պահուն Բնականոնութեան Ուղերձ Փոխանցել. Ըստ համապատասխան մասնագէտներու, այս տեսանիւթերը նախատեսուած են ուղերձ մը յղելու, որ երկրին մէջ իրավիճակը վերահսկողութեան տակ է։ Նման հրապարակային, սովորական արարքները նպատակ կ՛ունենան վստահեցնել քաղաքացիները: Այս ձեւը նոր չէ, եթէ համեմատենք զայն Միջին Արեւելեան կամ երրորդ աշխարհի առաջնորդներուն հետ, որոնք հրապարակօրէն կ’ուտեն՝ լարուածութեան ժամանակաշրջանին, իբր թէ կայունութիւն ցոյց տալու համար։
• Ժահրային շուկայավարում (Viral Marketing). տեսանիւթերը, ինչպէս օրինակ այն մէկը, որ ցոյց կու տայ թէ ինչպէս ՀՀ Վարչապետն ու Ազգային Ժողովի նախագահը կ’ուտեն փոխադրակառքին մէջ, հաւաքած է միլիոնաւոր դիտումներ: Այս կը նշանակէ, որ որդեգրուած ռազմավարութիւնը յաջողութեամբ ստեղծած է ժահրային եւ շուտ ու շատ տարածուող բովանդակութիւն, որ հասանելի է լայն լսարաններու, յատկապէս երիտասարդութեան։
• Զգացական զօրաշարժ (emotional mobilization). այս ռազմավարութիւնը կ’օգտագործէ զգացական դիմում եւ պարզեցուած լեզու՝ ստեղծելու «մենք» (սովորական մարդիկ եւ առաջնորդը) ընդդէմ «անոնց» (նախկին վերնախաւերը) զգացողութիւն մը։
• Հանրային Արձագանգ. Մինչ այս տեսանիւթերը դրական կը գնահատուին որոշ կողմնակիցներու կողմէ, որոնք զինք կը տեսնեն իբրեւ «իրենցմէ մէկը», քննադատները յաճախ կը նկատեն զանոնք իբրեւ շեղում մը լուրջ ազգային խնդիրներէն, ինչպէս անվտանգութեան սպառնալիքները կամ տնտեսական մարտահրաւէրները։ Որոշ վերլուծաբաններ զայն կը նկարագրեն իբրեւ քաղաքականութեան «թերթօնայնացում» (tabloidization» of politics), ուր իմաստալից քաղաքական քննարկումը կը փոխարինուի գրաւիչ տեսողական պահերով։
ՍԵՒԱԿ ՅԱԿՈԲԵԱՆ
