ՆՈՐ ՕՐ, ԼՈՍ ԱՆՃԵԼԸՍ.-Արտաքին գործոց Նախարարութեան կենտրոնական ապարատի եւ դիւանագիտական ներկայացուցչութիւնների ղեկավարների ու հիւպատոսական հիմնարկների ամենամեայ համաժողովի ընթացքում ՀՀ վարչապետն ու ԱԳ նախարարը ներկայացրին 2018թ. Հայաստանում տեղի ունեցած Թաւշեայ յեղափոխութիւնից յետոյ ՀՀ արտաքին քաղաքականութեան իրենց տեսլականը, հայկական դիւանագիտութեան առաջնահերթութիւններն ու դրանց իրականացման առաւել արդիւնաւէտ ուղիները: Ինքնիշխանութեան, համահայկականութեան եւ փոխգործակցութեան վրայ խարսխուած այդ տեսլականը թէեւ առաջին հայեացքից յաւակնոտ է թւում, բայցեւ խիստ իրատեսական է:
Գլոբալ անորոշութեան պայմաններում առաջնային անվտանգութեան եւ զարգացման հիմնական մարտահրաւէրները մեզնից պահանջում են նախեւառաջ Հայաստանակենտրոն լինել` առաջին հերթին կարեւորելով Հայաստանի պետական շահերը: Հէնց այս նպատակով խնդիր է դրւում հայկական դիւանագիտութեան առջեւ Հայաստանի Հանրապետութիւնը, Արցախը եւ աշխարհասփիւռ հայութիւնը դիտարկել որպէս մէկ միասնական միաւոր եւ միասնական ազգային օրակարգ մշակել: Հէնց այս առաջնահերթութիւններից ելնելով` յստակ ամրագրւում է, որ Հայաստանը պատրաստ է իրաւահաւասար եւ փոխշահաւէտ գործակցութեան ցանկացած պետութեան հետ:
Ընդ որում, շեշտադրւում է նաեւ, որ մի կողմից, Հայաստանի անվտանգութեան եւ զարգացման օրակարգը սահմանում է մեր արտաքին քաղաքական գերակայութիւնները, իսկ միւս կողմից, ամրագրւում է, որ արտաքին քաղաքականութեան մէջ պէտք է ակտիւացուի տնտեսական կոմպոնենտը` հասնելով նրան, որ դիւանագիտութիւնը ծանրակշիռ ներդրում ունենայ կառավարութեան զարգացման ծրագրերն առաջմղելու հարցում:
Ըստ այդմ, Հայաստանի բազմավեկտոր քաղաքականութիւնը շարունակուելու է հետեւողականօրէն կեանքի կոչուել` ընդգրկելով նոր եւ փոխշահաւէտ ուղղութիւններ: Ռուսաստանի հետ ռազմավարական դաշնակցութեան խորացումը, Եւրոմիութեան, ԵՄ անդամ երկրների, Եւրոպական մայրցամաքի բոլոր երկրների հետ համագործակցութեան ամրապնդումը, ԱՄՆ-ի հետ ռազմավարական երկխօսութեան ակտիւացումը բխում են ՀՀ արտաքին քաղաքական առաջնահերթութիւններից: Տարածաշրջանային անվտանգութեան եւ տնտեսական զարգացման համատեքստում առաջնային են դիտարկւում մեր երկու անմիջական հարեւանների` Վրաստանի եւ Իրանի հետ Հայաստանի յարաբերութիւնները:
Ի յաւելումն արտաքին քաղաքական աւանդական ուղղութիւններին` նախատեսւում է նոր թափ հաղորդել Չինաստանի, Հնդկաստանի, Ճապոնիայի հետ յարաբերութիւնների զարգացմանը` հաշուի առնելով ընթացիկ համաշխարհային փոփոխութիւնները: Նոյն տրաբանութեամբ մերձաւոր Արեւելքում աւանդական գործընկերներից (Եգիպտոս, Լիբանան, Սիրիա, Իրաք) բացի` ընդլայնուելու է նաեւ Հայաստանի ներգրաւուածութիւնը Ծոցի երկրներում:
Հայաստանի արտաքին քաղաքականութեան համար նոր ուղղութիւն է համարւում Աֆրիկեան մայրացամաքը, որն աշխարհում ամենահեռանկարային ուղղութիւններից է: Եւ այս ուղղութեամբ առաջին քայլերը Հայաստանն անում է Եթովպիայի հետ սերտ համագործակցութիւն հաստատելու ճանապարհով` նպատակ ունենալով նրա միջոցով փոխգործակցութիւն հաստատել նաեւ Աֆրիկեան Միութեան հետ:
Միեւնոյն ժամանակ, Հայաստանը պատրաստակամ է շարունակել եւ խորացնել իր կարեւոր ներդրումը միջազգային անվտանգութեան եւ համագործակցութեան օրակարգում` խաղաղապահ առաքելութիւններում իր ներգրաւուածութիւնից մինչեւ ահաբեկչութեան դէմ պայքար, մարդու իրաւունքների պաշտպանութիւն եւ այլն:
Ամփոփելով վերոնշեալը` կարելի է արձանագրել, որ ՀՀ դիւանագիտութեան առջեւ խնդիր է դրուած նոր կշիռ հաղորդել Հայաստանին միջազգային յարաբերութիւններում եւ հետեւողականօրէն պաշտպանել ազգային շահերը` յենուելով Հայաստանում ժողովրդավարութեան բարձր մակարդակի եւ Հայաստանի, Սփիւռքի եւ Արցախի միասնականութեան վրայ:
ԻԶԱԲԷԼ ՇԱՏՈՅԵԱՆ
«Արմէնփրէս»
