«ԶԱՐԹՕՆՔ», ՊԷՅՐՈՒԹ – Յիսուս Քրիստոսի պայծառակերպութեան տօնը` Վարդավառը, որ Հայ առաքելական Եկեղեցւոյ տաղաւար տօներէն է, այս տարի նշուեցաւ Յուլիս 28-ին:
«Արմէնփրես»-ի հաղորդմամբ` ժամը 13:00-ին բոլոր եկեղեցիներէն ներս մատուցուեցաւ սուրբ պատարագ, որուն յաջորդեց ջրախաղերը գրեթէ բոլոր եկեղեցիներու բակերէն ներս:
Նոյն օրը համայնքային մեծ միջոցառումներ տեղի ունեցան Հայաստանի տարբեր շրջաններու մէջ:
Պայծառակերպութեան տօնով հաստատուած է այն ճշմարտութիւնը, որ Յիսուս Աստուծոյ որդին է: Տօնի թելադրանքն է՝ սիրել Աստուծ, հետեւիլ անոր պատուիրաններուն եւ իրականացնել Աստուծոյ կամքը:
Ժողովրդական այս տօնը առաւել յայտնի է «Վարդավառ» անունով: Անիկա Հայաստանի առանձին բնակավայրերու մէջ ունի անուանման տարբեր ձեւեր: Ինչպէս օրինակ՝ Վարթավառ (Արճակ),Վարդեւոր (Լոռի, Ջաւախք, Կաղզուան), Վարդիւոր (Դերսիմ), Ճրճանքի օր (Շաղաթ), Ճրճան (Մարտիրոս-Վայոց Ձոր), Պալլում, Պարլում կամ Պարլամոն (Քեսապ):
Վարդավառը կը համընկնէր դաշտերու մէջ հասունցած հացահատիկի հաւաքին: Տօնի օրը գրեթէ ամէնուր հասկեր կը տանէին եկեղեցի` խնդրելով, որ դաշտերը կարկուտէն եւ մարեխէն անվնաս մնան: Ցորենի հասկերէն կը պատրաստէին խաչաձեւ, ծառի ճիւղի, ծաղկեփունջի նման «խաչբուռ»:
Եկեղեցւոյ բեմը եւ Ս. Սեղանը կը զարդարէին հազարաւոր ծաղիկներով ու վարդի փունջերով:
