ՆՈՐ ՕՐ, ԼՈՍ ԱՆՃԵԼԸՍ.- Ութսուներեք տարի առաջ սոյն ամսին մահացաւ ռուս գրող, քաղաքական գործիչ Մաքսիմ Գորկին։ Նա ապրեց 68 տարի, իսկ ոչ թէ ունեցաւ նորմալ կեանք, ինչպէս ունեն միլիոնաւոր մարդիկ, այլ վարեց չարքաշ, տառապալից, աստանդական կեանք։ Նա իր առաքելութիւնն էր համարում գտնել մի ելք, որով կայուն, մշտնջենական, արդարութիւն հաստատուի մարդկային հասարակութիւնում։ Աւա՜ղ չստացուեց։ Մաքսիմ Գորկու աշխատութիւններում արտացոլուած են տառապեալ զանգուածների դառը, դժոխային առօրեան, կենցաղը։
Մաքսիմ Գորկուն ներկայացնելը դժուարին գործ է 21-րդ դարի երկրորդ տասնամեակում, երբ Խորհրդային Միութիւնը, Սոցիալիստական ճամբարը, բազում երկրների համայնավարական կուսակցութիւնները կազմալուծուել են, մինչև իսկ ձախակողմեան աւելի պացիֆիստական կողմնորոշում ունեցող կուսակցութիւնները հեղինակութիւն չեն վայելում ընտրական մրցակցութիւններում։
Մաքսիմ Գորկու մասին գրելն անհետաքրքիր կը լինի մեր օրերում, երբ հողագնդի բնակչութեան մեծամասնութիւնը գայթակղուած է քաղքենիական նկրտումներով ու գտնւում է սպառողական ապրանքների շուկայի խաբուսիկ գովազդների ուղղակի ազդեցութեան ներքոյ։
ԺՈՐԱ ՀԱՄԲԱՐՉԵԱՆ
