Իտալիոյ մէջ գիրք մը լոյս տեսած է Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ Օսմանեան կայսրութեան մէջ Վատիկանի դիւանագիտական առաքելութեան մասին: Այս մասին՝ ըստ «Նիուզ»-ի՝ կը գրէ La Stampa պարբերականը: «Սուրբ աթոռը եւ Օսմանեան կայսրութեան մէջ հայերու կոտորածը» գիրքին հեղինակներն են Վալենթինա-Վարդուհի Կարախանեանն ու Օմար Վիգանոն:
Գիրքը Կ․Պոլսոյ մէջ Պապի բանագնաց, միսիոներ Անճելօ Մարիա Տոլչիի գործունէութեան մասին է: Անոր վիճակը բարդ էր, որովհետեւ կոտորածի ենթարկուած քրիստոնեաներուն մեծ մասը Թուրքիոյ արեւելեան շրջաններէն էին` մայրաքաղաքէն հարիւրաւոր քիլոմեթրներ հեռու: Բայց երբ Տոլչին սկսաւ հասկնալ, թէ ի՞նչ տեղի կ՛ունենայ, ան շարունակեց բոլոր ջանքերը` բանակցութիւններ վարելու, եւ ոչ միայն օսմանեան իշխանութիւններուն հետ, այլեւ` անոնց աւստրիացի եւ գերմանացի դաշնակիցներուն:
Անոր նամակներէն եւ կազմած փաստաթուղթերէն կը պարզուի, թէ ի՞նչ ջանքեր գործադրած է հայերն ու այլ քրիստոնեաները փրկելու համար` հակառակ իր սահմանափակ լիազօրութիւններուն ու ֆինանսական հնարաւորութիւններուն:
Հետապնդուող քրիստոնեաները պաշտպանած է նաեւ Հռոմի Պենետիկթոս 15-րդ պապը, որ երեք անգամ դիմած է Մեհմետ 5-րդ սուլթանին: Սուլթանին հասցէագրուած նամակներ ուղարկած է նաեւ Տոլչին` հնարաւոր գրաքննութենէն խուսափելու համար:
Գիրքին յառաջաբանին մէջ կը նշուի, որ Վատիկանի ջանքերը աւելի տեսանելի են անոր միայնութեան մէջ, քանի որ արեւմտեան գերտէրութիւնները այն ժամանակ աւելի շատ կը մտահոգուէին իրենց ռազմավարական ջանքերով, քան հաւատակից եղբայրներու ճակատագիրով:
Գիրքը նուիրուած է 2015-ին վախճանած կաթողիկէ հայերու պատրիարք «Ներսէս Պետրոս 19-րդի վառ յիշատակին»:
