ՀՀ Նախագահ, զինուած ուժերու գերագոյն գլխաւոր հրամանատար Սերժ Սարգսեան հայրենիքի սահմանները պաշտպանելու ժամանակ ցուցաբերած խիզախութեան, անձնուրաց քաջութեան, անմնացորդ նուիրումի, ինչպէս նաեւ բանակաշինութեան եւ զօրքերու մարտական պատրաստուածութեան գործին մէջ ունեցած աւանդի համար շուրջ երկու հարիւր զինծառայողներու եւ ազատամարտիկներու պարգեւատրած է Հայաստանի Հանրապետութեան բարձրագոյն պարգեւներով, շքանշաններով ու մետալներով, շնորհած նաեւ բարձրագոյն զինուորական կոչումներ: Նախագահը պարգեւատրման հանդիսաւոր արարողութեան մասնակիցներուն ներկայութեամբ նաեւ իր շնորհաւորական ուղերձը յղած է Հայաստանի ժողովուրդին Բանակի օրուան առթիւ:
Սիրելի՛ հայրենակիցներ,
Շնորհաւորում եմ ձեզ Հայկական բանակի օրուայ եւ Հայաստանի Հանրապետութեան զինուած ուժերի կազմաւորման 25-րդ տարեդարձի կապակցութեամբ:
Հայկական բանակը ստեղծուեց մեր պետականութեան վերականգնմանը զուգընթաց: Սակայն բանակի կազմաւորումը սկսուել էր աւելի վաղ: Այն սկսուել էր ոչ թէ վերեւից, այլ ներքեւից՝ ինքնաբուխ ձեւով եւ ժողովրդի ինքնապաշտպանական բնազդով: Սումկայիթում, Պաքւում եւ Ազրպէյճանի այլ բնակավայրերում ծաւալուած դաժան իրադարձութիւնները վերարթնացրին մեր պատմական յիշողութիւնը՝ կոտորածների եւ գաղթի ճանապարհների սահմռկեցուցիչ տեսարաններով: Տարերայնօրէն ձեւաւորուող, բայց խորապէս գիտակցուած կամաւորական շարժումը եւ կամաւորների առաջին ջոկատները դարձան այն խարիսխը, որի վրայ պիտի բարձրանար փառաւոր ու յաղթական մի բռունցք՝ Հայկական բանակը:
Մենք որպէս ազգ համախմբուեցինք: Այդպէս վերջին անգամ համախմբուել էինք Սարդարապատում: Մեզ չվախեցրին հակառակորդի գերազանցող ռեսուրսները: Աւելին, այդ հանգամանքը մեզ ստիպեց լրջանալ, հաւաքուել եւ կեդրոնանալ:
Մեր բանակը ձեւաւորուեց կռուի դաշտում: Իսկ թշնամու դէմ պատերազմը վարում էինք բառի բուն իմաստով մեր տան մէջ:
Յիշեմ մի եղելութիւն. մարդը կռւում է զէնքը ձեռքին իր տան պատերից ներս: Պատշգամբից նահանջում է խոհանոց, ապա, կռուելով, նահանջում է ճաշասենեակ, յետոյ նորից յետ է գրաւում, ազատագրում իր խոհանոցն ու պատշգամբը: Սա փոխաբերութիւն չէ: Սա կոնկրետ օրինակ է Քարինտակի հերոսամարտից:
Մեզ պարտադրուած պատերազմը մեր ողջ ժողովրդին դարձրեց բանակ: Սա է իրականութիւնը:
Միւս կողմից՝ մենք կարիք ունէինք արհեստավարժ, փորձառու եւ ռազմարուեստին խորապէս տիրապետող քատրային սպաների: Մեզ յաջողուեց անցնցում կերպով, ներդաշնակօրէն միահիւսել զինուորականներու մասնագիտական հմտութիւններն ու աշխարհազօրի բարձր մարտական ոգին: Մենք գիտակցում էինք, որ ֆիտայութիւնը, իր ողջ հերոսականութեամբ հանդերձ, այլեւս հեռանկար չունէր: Եկել էր կանոնաւոր բանակ ձեւաւորելու ժամանակը: Եւ Խորհրդային Միութեան ողջ տարածքից հայրենիքի կանչով վերադարձած զինուորականները իրականացրեցին այդ բարդ աշխատանքը:
Սիրելի՛ հայրենակիցներ,
Քառորդ դար առաջ, Վազգէն Սարգսեանի հրամանով մեր բանակը դարձաւ պետական հաստատութիւն: Այդ օրուանից ի վեր մենք արդէն ինքնապաշտպանական պատերազմ էինք վարում պետականօրէն: Այդ օրից սկսած գրւում է Հայաստանի Հանրապետութեան զինուած ուժերի նոր եւ փառաւոր տարեգրութիւնը:
Այդ տարեգրութեան բազմաթիւ էջեր եւ հերոսներ արդէն իսկ դասագրքերում են: Աւելին, այդ տարեգրութիւնը դարձել է մեր ազգային ինքնագիտակցութեան անքակտելի մասը: Այդ տարեգրութիւնը մեր արժանապատւութիւնն է, մարդկային ու ազգային ինքնասիրութիւնը, մեր ազատութեան վաւերագիրը:
Բազմիցս շեշտել եմ, որ ռազմական որեւէ գործողութիւն, առաւել եւս նոր պատերազմ չի կարող բերել Արցախի խնդրի լուծման: Աւելին, նոր պատերազմը կը դառնայ առանց այդ էլ բարդ խնդրի նոր, ծանր բաղկացուցիչ եւ ո՛չ խնդրի լուծում:
Նախորդ տարուայ ապրիլեան իրադարձութիւնները մի աւելորդ անգամ (շեշտում եմ «աւելորդ» անգամ) եկան ապացուցելու մեր հակառակորդներին, որ ուժի կիրառման կամ դրա սպառնալիքի ճանապարհը ողբերգական է եւ փակուղային: Այսինքն՝ դա ճանապարհ չէ:
Այդ իրադարձութիւնները նաեւ ակնյայտօրէն ցոյց տուեցին, թէ որքան կենսական եւ անփոխարինելի կարեւորութիւն ունի Արցախի շուրջ ստեղծուած անվտանգութեան գօտին: Մենք չենք պատրաստւում եւս մի տեւական պատերազմ վարել մեր սեփական տան պատշգամբում եւ խոհանոցում: Մենք դա արդէն արել ենք:
Սիրելի՛ հայրենակիցներ,
Մեր նահատակների թափած արիւնը գին է, որ մենք վճարել ենք յանուն մեր ազատութեան եւ ապագայի: Այսօր երախտապարտ սերունդները գլուխ են խոնարհում մեր անմահների յիշատակի առջեւ եւ պատուով շարունակում են իրենց հայրերի ու պապերի հայրենանուէր գործը:
Այսօրուայ զինուորականներն ու զօրակոչիկները, արդէն նոր կառոյցների եւ սպառազինութեան պայմաններում, շարունակում են կատարելագործուել եւ զարգանալ, շարունակում են լինել Հայաստանի եւ Արցախի յուսալի վահանը: Խաղաղութեան աւելի ամուր պաշտպան եւ խաղաղութեան աւելի համոզուած կողմնակից, քան հայկական բանակն է, ներկայ պայմաններում դժուար է գտնել:
Յաջորդ քսանհինգ տարիները մեր բանակի համար լինելու են որակական նոր վերելքի տարիներ։ Սպայութիւնը` որպէս մեր ազգային մտաւորականութեան առանձնայատուկ շերտ, ունենալու է աւելի բարձր հասարակական վարկ ու կշիռ, ունենալու է աւելի բարձր մասնագիտական, այդ թւում՝ թեխնոլոկիական պատրաստուածութիւն։ Զօրակոչիկների համար ծառայութիւնը դառնալու է իսկապէս կեանքի դպրոց՝ սկսած ռազմական հմտութիւններից, վերջացրած քաղաքացիական եւ հոգեբանական պատրաստուածութեամբ։
Հայաստանի Հանրապետութեան զինուած ուժերի կազմաւորման 25-րդ տարեդարձը մեծ տօն է՝ շատ մեծ տօն: Կրկին շնորհաւորում եմ բոլորիս եւ մաղթում եմ ոգու արիութիւն, անկոտրում կամք եւ խաղաղութիւն:
Շնորհակալութիւն:
