Երեքշաբթի, 23. 04. 2024

spot_img

Հայու Անծանօթ Սովորութիւններ

      *ԱԼԵՔՍ ԱՇՃԵԱՆ*

Արեւոտ պայծառ օր մըն էր, սովորութեանս համաձայն որոշեցի այցելութիւն մը տալ մեր տաներէց քահանայ հօր, որուն հետ մօտիկ բարեկամական յարաբերութիւն ունիմ: Սովորական ողջոյնէ եւ բարեւ-Աստուծոյ բարինէն ետք ան հարցուց  ինծի.

  • Լսեցի՞ր պատահածը:
  • Ի՞նչ պատահած է տէր հայր, հարցուցի:
  • Հայ ոսկերիչ մը շուկայէն $ 000.000 առած եւ փախած է:
  • Ինչպէ՞ս առած է…։
  • Խաբած է իր յաճախորդները, նոյնիսկ իր խեղճ պաշտօնեաները եւ բոլորէն $ 1.000.000 հաշուող ընդհանուր գումար մը հաւաքելով փախած է:
  • Ցաւալի է տէր հայր, ճշմարիտ ըսած չէի լսած:
  • Հայուն վայե՞լ է այս:
  • Հայո՞ւն, տէր հայր… ոեւէ մարդ անհատի վայել չէ:

Ուրիշ ժամադրութիւններ ունենալուս պատճառաւ չերկարեցի այցելութիւնս, հրաժեշտ տուի եւ բաժնուեցայ: Բայց ամբողջ օրը չդադրեցայ լսածիս մասին մտածելէ: Տասնեակ ընտանիքներ, ինչպէս նաեւ խեղճ եւ հազիւ օրապահիկով ապրող պաշտօնեաներ, տնտեսական ծանր տագնապի մատնուած էին, պարզապէս որովհետեւ անձ մը որոշած էր՝ խաբէութեամբ իր գրպանը լեցուն եւ ապագան ապահով տեսնել:

Կէսօրուայ դադարին որոշեցի հանդիպիլ ոսկերիչ բարեկամի մը, որպէսզի յաւելեալ տեղեկութիւններ առնեմ իմ լսած սարսափելի լուրին մասին: Ըստ բարեկամիս ոչ միայն ճիշդ էր եղելութիւնը, այլ կողոպտուած հաշիւը նշուած գումարին կրկնապատիկն էր. այսինքն $ 2.000.000: Միթէ կարելի՞ էր: Ե՞րբ եւ ինչպէ՞ս ու ինչպիսի՞ խիղճով կարողացած էր խաբել այդքան մարդիկ եւ հաւաքել այդ մեծ գումարը: Շշմած, առանց ակնթարթի, անորոշին նայելով կեցած էի, երբ յանկարծ բարեկամիս ընդմիջումը սթափեցուց զիս.

  • Ի՞նչ է , ո՞ւր գացիր:
  • Չեմ գիտեր ինչ ըսեմ, կը մտածեմ այդ խեղճերուն մասին: Աստուած գիտէ միայն, թէ ներկայիս անոնք ինչե՜ր կ’ապրին:
  • Դուն ալ հիմա տէր պապայի պէս մի խօսիր:
  • Ի՞նչ…։
  • Երանի իրեն։
  • Որո՞ւն:
  • Գողցողին. եթէ նման առիթ մը իմ ձեռքս ալ անցնի, ես ալ նոյնը եւ աւելին կ’ընեմ:
  • Յայտնի եղաւ ան «պատուական»ը, որ միայն հայուն կը վայելէ:
  • Ներկայիս ամէն մարդ այսպէս է. «չուտողին «մալ’ը ուրիշներ կ’ուտեն» կ’ըսեն, այդպէս չէ՞:
  • Գիտես ինչ բան կը մխիթարէ զիս, որ այդպէս չէ. գոնէ խղճամիտ մարդիկ կան տակաւին: Արաբերէն արածը կ’ըսէ. «Եթէ աշխարհը լաւ մարդոցմէ պարպուի, կը կործանի»: Որովհետեւ տակաւին աշխարհը չէ կործանած եւ կանգուն կը մնայ՝ կը նշանակէ, որ դեռ կրնաս լաւն ու բարին  գտնել:

Մելամաղձոտ տրամայ մըն է Լիբանանի, այլեւ աշխարհի վիճակը: Երբ որեւէ գործ մը ունենաս ոեւէ անձի մը հետ, հազար հաշիւ պէտք է ընես եւ գայլի նման զգոյշ ու արթուն ըլլաս, այլապէս շուտով դուն քեզ կողոպտուած կրնաս գտնել:

Վերոյիշեալ դէպքը յիշեցուց ինծի տարիներ առաջ հայկական ռատիոկայանի մը եթերէն սփռուած յայտագիր մը: Ուրեմն հարցը հետեւեալն էր. ըստ ատենի լիբանանեան լրատուական աղբիւրներու տեղեկութիւններու՝ կը լսուէին, որ թմրեցուցիչի գործածութիւնը յառաջադիմած է Լիբանանի մէջ եւ որու միշտ ըստ նոյն լրատուական աղբիւրներու, անոր ռահվիրան հայ երիտասարդութիւնն էր: Թէ որքանով վստահելի էին տեղեկութիւնները, այդ այլ հարց է: Սակայն մեր ռատիոկայանի խօսնակը նշուած հարցը շատ տարօրինակ ձեւով քննարկեց: «Ի՞նչ կ’ըլլայ եթէ հայ երիտասարդները թմրեցուցիչ գործածեն» բացականչութեամբ, ան սկսաւ յայտագիրը: «Եղեր բանտերը հայ երիտասարդներով լեցուն են. թող ըլլայ: Հայն ալ մարդ է», շարունակեց ան: Կատակ չէ սիրելիներ, բառացի մէջբերում է, որ կ’ընեմ: Նոյն «լայնախոհ» անձը այլ յայտագիրներով հայութեան վայել բարոյական դասեր ալ կու տար: Հիմա եկուր եւ հաշտեցուր այս մարդուն «բարոյագիտութիւն»ն ու «ինչ կ’ըլլայ»ն…: Այս խօսնակը որքանո՞վ տարբեր է մեր վերի պատմութեան գող հերոսէն:

Այո, Պարոյր Սեւակին կը միանամ ըսելով՝  «մենք մեզ ոչ ոքից չենք գերադասում… », բայց հպարտանալ մեր սխալներով, «սա ուրիշ բան ա «:

 

 

 

spot_img

ՆՄԱՆ ՆԻՒԹԵՐ

spot_img
spot_img

ՎԵՐՋԻՆ ՅԱՒԵԼՈՒՄՆԵՐ

spot_img

Զօրակցիր Զարթօնք Օրաթերթին